Renkli kadınımdır ben

Siyahı giyerim baştan aşağa asalet, zarafet

Kimse bilmez yüreğime gömdüğüm düşlerimin yasını tutarım oysa...

Renkli kadınımdır ben

Pembeyi giyerim çocuk oluveririm.

Gözlerimde pamuk şekerler bir umut salıncagı akıllanmaz akıl almaz bir cimcime içimde biraz haylaz biraz yaramaz.

Düşe kalka ezberledim hayatın patika yollarını oysa. Çocuk yüreğim işte...

Renkli kadınımdır ben

Maviyi giyerim gökyüzü oluveririm, kuşlara özenirim kafessiz kanatlarındaki özgürlüge parmak ucu dans ederim,

bir papatya naifligiyle, mavi dolar içime.

Her nefesimde hep mavi gülümserim oysa...

Renkli kadınımdır ben

Kırmızıyı giyerim asi oluverir ruhum,

yüreği mert dili sert.

Koparılmışlığım, savrulmuşlugum hırçın bir gül edasıyla bir kül renginde, dikenlerim naif ruhumun kalkanıydı oysa...

Hikayelerin içinden geçerim, hayat tuvalimde her rengi severim, renkten renge girerim.

Biraz çocuk biraz anne biraz vefa biraz cefa biraz da sefa.

Bir hatırlı kahve bir de mayhoş eden

bir kadeh şarap anlar beni.

Sessizliğimi, sendeleyişimi, tebessümümdeki

gizli hüzünleri...

Renkli kadınımdır oysa

Alıyla, moruyla, siyahıyla...✔️