Herkes kadar çırpınıyorum yaşamın içinde. Ne oturduğum evin sahibiyim, ne içinde durduğum bu bedenin. Evim dağınıktır çoğu zaman, keyfim gelene kadar toplamam. Bedenime de çok iyi baktığım söylenemez... Kazandığım para ancak yeter yaşamama, geçmişte yaptığım ve yapmadığım şeyler yüzünden borçlar öderim. Hayat gibi işte, herkes gibi, ben de bir garip adem oğluyum; kendimle geçinir giderim... Lüks düşkünlüğüm yok ama konfor severim. Mor, lila, eflatun olsun, çamurdan olsun giyerim. Marka bilmem, isim bilmem, hoşuma gidiyorsa üstüme geçiririm...