Bir süre sonra insanlar pek de umrunda olmuyor. Kimseyi değiştirmeye çalışmıyorsun.Kimin ne düşündüğünü, kimin ne yaptığını umursamıyorsun. Yorulunca kendi kabuğuna çekilip, o küçük dünyanda yalnız yaşamayı öğreniyorsun. Anlık mutluluklar yaşayıp,derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit kimseye de ihtiyacın kalmıyor.

Siz buna yalnızlık diyorsunuz,ben ise huzur. Saffet Taş