Bir kadını severken bir gökkuşağı gibi sevmelisin, tüm renkleriyle ve tüm deseniyle.

Bazen bitmek bilmeyen dertler yağmur olur üstüne yağar; Ama rengarenk gökkuşağı da yağmurdan sonra çıkar. 

Yağmurdan sonra çıkan gökkuşağını herkes severek izler ama önemli olan bir fırtınadan sonra gökkuşağı olup çıkabilmektir.

İçimde bir gökyüzüm var masmavi ve tertemiz, ama bazen hüzün çöktüğü zaman gözlerimden yaşlar dökülüyor, yine de umudumu kaybetmiyorum gökkuşağım yeniden doğuyor.

Mutluluğun resmini bile hayal ederek yaşayan insana, kara kalemle çizilen her şey gökkuşağı gibi gelir.

Kör biri için gökkuşağı renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur.Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.