Bu gece ağır ağır geçtim gözçukurlarından.

sana benzettiğim bir Süryani manastırını.

ayakkabılarımı çıkartıp dolaştım.

Dicle'nin sur'u gibi çeliyorsun Yusuf'un kalbini.

kuyuya düşen kubbe,

dokunduğum sesinle haşroluyor.

ey gözleri Kudüs'ün melek kentli çocuğu.

sen peygamberleri öldüren kavmin evlatlığısın.

çöller ve kumlar abdalları boğmaz unutma.

Musul'un bomba yüklü sokaklarına benzettiğim kalbin,

kovulduğum recmli bir kent geliyor aklıma.

nehirlerinle yıkıyorsun güneşin vahyedilmiş bilgisini.

aşinası olmadığım bir şehir gibi parmakların.

yalnızlık en çok tanrılara yakışır. unutma..!

gel...! çıkınımda ekmeğim, çıkacak yolum kalmadı.

bir sen kaldın yokuşlarınla.

bir de ellerin...!