Bir intihar mektubunda okumuştum,

sonunda şöyle yazıyordu;

Tanrım kollarını açar mısın?

Sarılacak kimsem kalmadı yazıyordu.

Bir insanın bu hayatta hissedebileceği en büyük yallnızlık da bu değil midir zaten.

Sarılacak kimsen kalmadığında,

dünyanın da bir anlamı kalmıyor...