Sen kendi halinde , öyle her şeyden darbe yemiş kendi köşene çekilmiş . Öyle böyle yaşamaya devam edersin. Sonra biri çıka gelir . Öyle hayatının tam orta yerinde yer alır . O kadar acısı vardır ki o kadar yaralıdır ki , ona o kadar iyi gelirsin ki ,böyle ona nefes olursun. Onun acılarına ortak . Kendi acılarını bile unutursun. Sonra . O gitmez dersin o çünkü oda senin gibi yarı yollda bırakılmış. Nerden bile bilirsin ki . Onunda diğerlerinden farklı olmadığını . İki adımlık yakınında ama kilometrelerce uzakağında gibi . içilen kahvelerin kırık yıl bile hatırı kalmaz. yada söylenen onca şeyin bir önemi . Öyle yine kendi kendine kalırsın, hepsi bir rüya gibi gelse bile . İçini o kadar acıtır ki . Neyse dersin neyse alıştım küçük bir tebessümle