Mevlana der ki; “Dibi yosun tutan denizlerle ilgilenme, sen dağları seyret.

Yenik düşüyorsan özlemlerine aldırma, kalbindeki o uçsuz bucaksız sevgiyi hisset. Işıklar sönmüşse ve karanlıksa; ona da aldırma, ay ışığını seyret.

Sabret… 
Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun.

Sabret ki her şey gönlünce olsun…”

Mevlana