Sevmeye gelince herkes ne çok seviyor.

Konuşmaya gelince de öyle

Büyük yalanlar söylüyoruz,

Büyük bedeller ödüyoruz

Kimsenin içinden kimsenin haberi yok .

Her şey uzaktan baktığın kadar güzel

Dokunmadığın sürece sessiz caddelerden kiralık kuş yemleri ihraç ediyoruz birbirimize.

Plastik vazolar gibiyiz ve herkes kendine sevgili kendine iyi.

Kadın, kardelen kokusu olsun

istiyor evin önünde

Adam o çiçeğin adını bilmiyor, rengini de.

Seni seviyorumlar

havada asıllı kalıyor böyle böyle.

Ve yine kolayca bitiyor aslında hiç başlamayan o şey.

Yapay insanlardan sonra,

Hiç yaşanmamış, bir hayatın baş rolleri oluveriyoruz.

Artık sanal sevişmelerle meşhur oluyor şairler

Bir şaire kaç şiir düşüyor onu ben bilemem.

Neyse işte

Sonuçta, herkesin kalbi yetmiyor gerçekten sevmeye...!

Özge Özgen