sonrası canımız yanmadı

deniz siyahlara bürünmüş güneş buz gibi olmuştu

sokakları ıslatan belli bellirsiz sensizlik

caddeleri kaplayan sessizlikle bir ben kalmıştım

yerli yersiz aklıma düşen anılar birde hasret bütün bedenimi saran

üzgünlük kızgınlık karışımı duygular

birazda dudağıma düşen hıçkırıktı kalan

sonrası gülüp geçişlerim oldu

Anladımki ya canımız yanmaya alıştı yada yanacak bir can kalmadı