Yüreğinin büyüklüğü kadar yardım et…

Ve sus!!!

Sus…

Susabilmek öyle erdemdir ki…

Son sözü söyleyen sen olsan da…

… Sadece sen bil ve kendine fısılda!

Bırak seni kim nasıl bilirse bilsin…

Yüreğince insan ol

Ve insan olabilmenin erdemini yüreğinde yaşa…

Bırak kimseler seni bilmesin.

Asla birilerinin umudunu kırma…

Belki de sahip oldukları tek şey odur…

“Keşke” kelimesi yerine “Bir dahaki sefere” demeyi dene…

Yaşlan… Ama paslanma…

Bol, bol tebessüm et, gülümse…

Hem maliyeti sıfırdır, hem de değerine paha biçilmez…Saygılarımla