Sesinin kıyısında duruyorum, bütün ihtimaller ağır yaralı. Gecenin lanetli çocukları gibiyiz, karalı ömrümüzün bütün yazgıları. Kırık dökük ojelerinden öpüyorum parmaklarını, sen ter'imi siliyorsun, tenin kıyamet.

Sonra şiir içi maviliklerden dönen kuşları izliyoruz, bu bizim kalabalıklara kör olma ahdimiz!..

.....