Biz senin ile kalabalıkların anlamaya çalıştıkları bir travmayız. Biz senin ile bütün savaşların ortasında, günden güne ölen çocuklar etrafımızda, İstiklâl caddesi üzerinde tramvay yoluna nazır bir kaldırımdayız. Elimizde kutsanmış kitapların sayfaları arasında kurutulmuş, insandan insana unutulmuş şiirler.

Biz senin ile kalabalıkların anlamaya çalıştıkları bir travmayız! Vitrinler ve ışıklı günün arasından geçiyoruz. Sokaklar kanı bitlenmiş seslere teslim. Susa susa sevişiyoruz.

Don atlet, renk renk, su akımı, tül perde, yalınayak sevişiyoruz. Üstelik her gün, yılın, ayın, haftanın, ömrümüzün her günü; tepeden tırnağa ayrı ayrı uyanıyoruz!

Biz senin ile kalabalıkların atlatmaya çalıştıkları bir travmayız!

Terin terimin, terim terinin ispinoz kuşu. Hüznü hüznümün, gülüşü gülüşümün, yalnızlığı yalnızlığımın kapı komşusu...

.....

Mansur