Şah damarım değil kanayan,

kanayan benim ah damarım!

Ah ki; yüzünün coğrafyasında gurbet duruşlu, mevsimlik işçiler gibi gelip gitmekte,

ömrümün sevinçleri.

Katıksız bir telaştır yüzün,

Uğruna ağıtlardır ah damarımdan

kanaya kanaya öldüğüm...

.....

Mansur