Kaba adamların kalın sesi örtmüştü ülkeyi.

Güzellik,

insanların gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı.

Kimsenin ortak türküsü yoktu

ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu.

Bir yere gitmeden,

gelecek birisini bekliyordu herkes.

Koro halinde susuluyordu

ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar.

İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti.

Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü

ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu.

Gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara,

ne aşk,

ne özgürlük,

ne de barış anlatılabilirdi.

Seni korumak için karşı durdum tüm bunlara.

Dünyayı senden geçirerek sevdim.

Geri çekilmem yakışmazdı seni sevmeme..

Şükrü Erbaş