Yaralı kadınları sevin diyen şairin eline,

Verin iki yara kabuğu ,

Otursun sevsin ..

Sevmeyin yaralı kadınları kardeşim...

Beceremiyorsunuz işte ..

Veya hitap etmiyor yürekçeniz yüreğine..

Kadın,

Yarasını seviyorken,

Yeni bir yara

armağan edip

defolup gidiyorsunuz ..

Döke saça seviyorsunuz ,

Yıka yıka ..

Ego tatmin ede ede ..

Duygularının

kırılmamış

kemiklerini de kırıyorsunuz ..

Hem senden

tonlarca bencil duygunu istemiyor ki ...

Yürek yara bere içinde ,

Kendi derdine düşmüş ..

İçerde çığlık çığlığa bir kız çocuğu ..

Dizleri dermansız ,

O'na diz ol ,

Merhamet Çınarı ol ,

Huzur Sokağı ol ,

Omuzunu şefkat yastığı yap

dinlendir

göz kapaklarını

babası gibi ...

O konuşsun,

Döksün içini ..

Dinle ..

Sus ve dinle ,

Bırak çok konuşsun ,

Kurban ol çenesine

Ama

Sevme ..

Sevdiğini söyleme

Çok seviyorsan ,

Aşkından deliye dönüyorsan ,

Ona bir iyilik yap ..

Yakından şefkatini ver ,

Altı kısık cümlelerle uzaktan sev ..

Şunu da aklından çıkarma ;

Bütün yaralı kuşlar

bir gün uçarlar ..

Sevme ....