Yağmurlu bir günde bir mucize diledim. Hangi iyiliğin mükafatıydı sevişin ve hangi günahımın bedeliydi ebediyen gidişin?

Hani sen başkaydın,hani ellerin şefkat kokardı senin? Bir, “ Canım benim “ derdin, içim titrerdi benim.

Güneşe bulut gibi tuzak olduk biz. Sahi, bir akşam tahta masada dertleşemeyecek kadar mı uzak olduk biz? Gerçi otursak ne olacak desene! Altı üstü sigarayı bıraktığımı söyleyecektim. Günlük hayattan, ondan bundan konuşup, hala seni sevdiğimi gizleyecektim.

Sahi kocaman kalpli iki çocukken, Kübayla,Amerika, İsraille Filistin mi olduk biz? Enkaz içinde düşman,yaşananlara pişman!

Sen beni ağır yaralı bırakırken, avaz avaz susmaya devam et ! De ki; “Sen bir hiçsin”, de ki; “Daha gençsin; daha kaç ben bulursun ne olur affet!”

Zafer senin sevgilim,sırtımda bıçak izi,elimde hatıra denen ganimetim var.

Mutluluk sende,büyüklük bende kalsın.

Kıvılcım Kalay