Ve kışda dayandı kapıya

Şımarık bir çocuk gibi,

Kırıp dökecek yine içimi.

Ki biliyorsun

Umudum,

Ana rahminden vurulup düştü toprağa.

Ah kadınım, sevdiceğim,

Yüzümün her bir çizgisi,

Bir asrın hüznüne denk düşer..

Ah kadınım

Olmadı, olduramadık,

Düşümüze diken,

Gözümüze hasret,

Yüreğimize kefen biçildi,

Savaşmaktan, sevmeye fırsat bulamadık.

Oysa kestane örgüsü saçlarında

Kına kokusuyduk annelerin..

Ne çok vurulduk

Ne çok öldük, değil mi.?!!

Ali Polat