Şimdi her ses senin sessizliğin, her dokunuş yokluğun, yinede hiçbir şiir sensiz değil. Hiçbir çocuğun elleri, hiçbir bebeğin kokusu, hiçbir kadının anaç göğüsleri sensiz değil...

Sensizlik başka bir şey ...

Sensizlik; seni her gün gören adı bilmem ne mahalle bakkalının farkında olmadığı şansını kıskanmak, sensizlik; bindiğin dolmuşun şoförünün sen 'inebilir miyim?' dediğinde sesini duyabildiği o an'a küfretmek, sensizlik; apartmanında ki komşularının bu gün senin gözlerine bakabilecek olmasından kahrolmak...

Ne desem boş, sensizliği nasıl anlatırsam anlatayım sensizlik hep ve yinede başka bir şey..