Beni en can alıcı yerden vurmak içindi gözlerin,

Ve sen gözlerini bile bile getirmiştin.

İlk bakıştığımızda,

İlk gülüştüğümüzde,

İlk öpüştüğümüzde,

Binlerce kez vuruldum.

Eylül soğuktu,

Eylül yağmurdu,

Hani hep derdin ya,

Eylül aşkdı.

Ve sen Eylülde bile bile ellerini getirmiştin,

Ellerini tutunca,

İçimdeki fırtınayı görmedin.

Beynimde yer değişen sözcükler,

Dilimden düşmesin diye,

Sesizce seni izlerdim.

Sonra ellerine alışmalarım oldu,

Parmakların,

Avuç içlerin,

Sıcaklığının adı Eylüldü,

Yada Eylüle düşen sımsıcak bir sevgi.

Şimdi hangi mevsimde yağmur yağarsa,

Eylül aklıma gelir.

Hele Eylülde yağmur yağarsa,

Ceketimi fırlatıp ıslanmak isterim.

Artık eylül sendin,

Hüzünlerin,acı,

Mutlulukların sevinçti.

Gülmelerin ağlamaların.

Eylüle düşen renk gibiydi,

Şimdi biliyorum,

Eylül sendin,

Yaprak ben.

Aşk sendin,

Seven ben..

Cengiz Yılmaz