...

Sonra sesinin duvarlarını yıktı gülüşleri.

Sanki her şeyin sonu gelmek üzereymiş de

biz birbirimize yetişsek yeter, diyordu şarkılar.

Şarkıları ömrümüzün kıyısından aşağıya bıraktık.

Gözleri uykusuzluğumu hiç görmeden,

girdi kanıma bir şiir, sonra bir şiir ve bir şiir daha.

\\

Sesin, yüzünün öpülesi çılgınlığı!

Hangi kuş sesini iliklesem içime,

Dışımda hep aynı z/amansız göç...

.........