Bir insan niye yaşamak istemez ki? Bende anlamıyorum kendimi, içim daralıyor. Hiç gibi hissediyorum kendimi, koca bir hiç. Hayatımda bir sürü zorluklar yaşadım, ağır sınavlardan geçtim fakat kimsenin umrunda olmadı bu yaşadıklarım. Zaten ben pek kimsenin umrunda olmam, hayatında bi yerlerde sadece boşluk doldurmak için olurum, işleri düştükçe kullandıkları bir eşya gibi ne hissettiklerim umurlarında olmaz. Ne olursa olsun, varsa yoksa kendileri aman laf gelmesin aman namımız yürüsün aman bana bir şey olmasın. Ya şu siktimin dünyasında niye beni kimse duymuyor abi ben mutsuzum diyorum mutsuz. Sizin yüzünüzden ne yapmamı bekliyorsunuz mutlu aile çocuğu pozumu vereyim. Siz onuda istersiniz şimdi. Ne olursa olsun ben hayatımı kimseye yedirmeyeceğim. Kim ne derse desin. Her ne olursa olsun ben böyle olmaya devam edeceğim. Beni kimse değiştiremez. Ne ailem ve çevremdeki diğer insanlar. Ben sırf bu yüzden bir çok bedel ödedim, insan sildim ve yaptıklarımdan zerre pişmanlık duygusu hissetmiyorum. şuan eskisinden daha iyi durumdayım. Tamam mutlu değilim fakat en azından içim rahat. O ne der bu ne der diyen insan barındırmıyorum hayatida. Ben kendi doğrularımı yaşarım kimsede beni bağlamaz. Herkesin hayatı kendine, kimsenin hayatına burnunuzu sokmayı kurcalamayın. Nemi istiyorum ? Kimsenin bana karışmadığı bir hayat istiyorum. Ne olursa olsun yanımda olan insanlar istiyorum. Hata yaptığımda

sırtını dönmeyen, canını sıkma ben seni anlıyorum diyen insanlar istiyorum. Herkes karşımda dursa da ben senin yanındayım diyerek bana bunu hissettirecek insanlar istiyorum. Diğerleri benden uzak Allah'a yakın.