Diğer kadınlara pek benzemiyorduk. Çıtkırıldım olamadık misal. "Gelip beni al" demek yerine kendimiz gittik koşa koşa. Eğlenceye gittiğimizde diğerleri narince masada alkışlarken piste fırlayıp çılgınca oynadık. Hep sorun dinledik, bizim derdimiz yoktu çünkü Rahibe Therasa'ydık.

Çiçek istemedik, hediye istemedik, en büyük hediye sevilenle beraber olmak dedik.

Sürprizlere bayılırdık ama biz sürpriz yaptık. Severken sonuna kadar sevdik, söverken arkasından değil yüzlerine saydık.

Gülümserken kimbilir kaç kez öyle kalpten yaşadık,

Rol yapamadık, belki fazla doğaldık.

Bu sebeple kıymetimiz bilinmedi. Nasıl olsa hep vardık.

Şimdi yokuz.

Mutlu musunuz ?😐🤗