Feraset hırkası giymiş öyle bir gündü ki,

Zembil gibi gözlerinden bakraç bakraç içtiğim

îşgüzar o eski şarkılar yok mu,

Yorgun düşmüş âciz ruhuma kafîyeli güldüğünden beri,

Kehâneti sil baştan yazıldı yüreğimin..

O nasıl bir kakül üstümü örtüp derin manalar bırakan,

Çıkmaz zannettiğim yolda bütün tabelalar sen şehri gösteriyordu,

O günden bu güne..

Öyle manidar ki şu halim görmelisin

ruhsal izler bırakmış anıları yâd ediyorum,

İşgaliye ettiğinden beri yüreğimi

Gıyabında tek gecelik senaryo gibi hafızamda hala gözlerin,

İçsel çöküşler yaşarken,

Gidişlerin iz düşümü gelişlerin hayali bile

Şehri ab-âd güneş timsali aydınlatır ufku karanlığın.