Gitmez dediklerin gittiğinde, o asla yapmaz dediklerin en büyük hayal kırıklığın olduğunda, asla bırakmaz dediklerinin kalbinde sadece acı bir hatıra bıraktığında anlarsın; "Hayat hiç kimse için üzülmeye değmezmiş."

Kalırsa geriye yine insanın kendisi kalıyormuş ve yine insan ne kadar çok birine değer verirse o kadar çok kaybediyormuş.

işte o vakit en çok bunu anlıyorsun!

Ama olsun be! Ben yine de kimseye kırgın, dargın ya da kızgın falan olmak istemiyorum! Sadece artık hiçbirini umursamıyorum!

Ve yolu kalbimden geçmeyen herkesten o kadar çok hevesim geçmiş ki bu saatten sonra beni kaybedenlere sadece "Geçmiş olsun" diyorum.