
Yere düştü gözlerin, kaldıramıyorsun.
Sesin ince bir sızıyla kırıldı,en hevesli yerinden..
Ve dudakların görevini tamamlamış gibi suskun, et kokusu bir acaip çirkin.
Tezgahtaki çiçeklere hiç benzemiyor sahtesi,ve
ciğerlerine kadar indirdiğin o dumanın ardına saklanacaksın nerdeyse.
Çürümüş bazı şeyler belli.
Belkide çok tüketilmişliğin zehri bu gözbebeklerinde duran.
Sevmediklerime benziyorsun sen!
Ucu açık cümlelerle kurulan,içime biriktirdiğim o zifiri yaralara benziyorsun. Dokunduğun her şeyi bırakalım kuytu bir duvarın dibine,
Bizden kalk gidelim,
Senden de
Benden de gidelim.
Mavisiz bir gökyüzü gibi kasvetlisin
Sevmediklerime benziyorsun!..
Günaydın. ..
תגובות