Kaburgalarının altında sancıyan yüreğin; gittiğin, kendini götürdüğün, geldiğin her yerde, her mevsimde, her mekânda seni tarifsiz boşluğun ile sarsan. Unutmak için; kendi sesine kulaklarını tıkadığın, aslın olmayan senlere büründüğün, sevişmelerdir kördüğüm kördüğüm bölündüğün sancının yurdu, kaburgalarının altında ki yüreğin. Faydasız; tufan kokulu şiirleri ezber etmen, sevdiğin renklerde giyinmen, uyuman, müzeleri gezmen, konserlere gitmen, ağız dolusu gülmen, sonra parfümün, yağmurda ıslanmayı sevmen, anason kıvamı faydasız. Yüreğin çırpındıkça sancıyacak kaburganın altında. Kanun bu; kendinin farkına bir kere varan herkesin yüreği, ruhunun eksik yanına sancır...

...

Kendimden Kendime