“Hoşça kal” nasıl bir valizmiş ki,

saçlarımı öpüşünden,

kitaplarımın arasına bıraktığın çiçeklere; yanağımdan süzülüp, yastığımda lekeye dönüşen gözyaşlarıma kadar

her şeyi içine sığdırabilen?

Nasıl bu kadar hızlı, naftalin kokusuna dönüşebiliyormuş sevgiler?

Bir hoşça kal kaç kilometre eder?

Seçil Oğuz