“Bir bahçeye giremezsen,

Durup seyran eyleme.

Bir gönlü yapamazsan,

Yıkıp viran eyleme.”

Yunus Emre

 Sık yapılan yanlış;

“Kabahat sana inananda, senin ipinle kuyuya inende, sana değil kendime kızıyorum.”

Doğrusu;

“Randevulaştığımız yere gelmediğinde kendimi çok kötü hissettim, bana haber vermeni çok isterdim.”

Sık yapılan yanlış;

“Konuşurken gözüme bile bakmıyorsun. Çok kabasın.“

 Doğrusu;

“Konuşurken gözüme bakmadığın zaman beni dinlenmediğini , ciddiye almadığını düşünüyorum. Bu da beni kırıyor.”

 Sık yapılan yanlış;

“Okula neden gelmedin?”

 Doğrusu;

“Dün okulda seni göremeyince çok meraklandım.”

Sık yapılan yanlış;

“Bin defa söyledim. Hala aynı şeyi yapmakta ısrar ediyorsun, kapa şu telefonunu daha kaç kere ısıtmam gerekiyor yemekleri?”  

 Doğrusu;

“Yemek hazır, arkadaşına yemekten hemen sonra arayacağını söylesen beni ne kadar mutlu edersin, çok açım, lütfen.”  

 Sık yapılan yanlış;

Baba:” Her aksam ayni şey, tutturuyorsun oyun oynayalım diye! Benim yorgun olabileceğim hiç aklına gelmiyor değil mi? Yaramaz ve şımarık bir çocuk gibi davranıyorsun!”

 Doğrusu;

Baba: “Bu aksam çok yorgun hissediyorum canım. İstersen oyun oynamayı başka bir akşama erteleyelim.”