Ben yalnızken anladım kıymet verdiklerimin kıymetsizliğini.Dara düştüğümde sıkışan kalbimi kendi şefkatimle okşadığımı.Karşı koyamadıklarım duyguların ordularını toplayıp üzerime gelirken arkamda kimseyi aramadım. Ben yalnızken anladım kuvvetimi düştüm elbet kandım kanadım susadım.Ama kalktım elbet elimi tutunacak kimsenin olmadığını olmayacağını bilerek yerden kalkdim.

Şimdi ben tecrübesini yitirmemiş yorgun bir savaşçıyım kılıcımı kınında bıraktım Düşmandan korkum yok yüzü belli gücü belli. Dün yanımda olmayanın yarınımda yeri yok. Ben unutsam kınındaki kılıç unutmaz

demem o ki.

Ben en çok yalnızken anladım yalnızlığın kıymetini. Yanımdayken, ardıma düşeni

Lakin sevenle sevmeyeni ayni kefene koymayın

Murat karakas