bugün benim doğum günüm!

36 yılı geride bırakıyorum.

şaşıranlar, inanmayanlar, dur daha diyenlerinizi görür gibiyim..

ama öyle,

derler ya ‘nasıl geçti anlamadım’, tam da o noktadayım..

zor zamanlardayız,

kimin ne zamana kadar hayatımızda olacağı karışık,

eliminasyona ihtiyaç duymaksızın,

bir olağandışı durumla gidecek belki birileri..

ne çok yüzleşme yaşıyoruz şu anda di mi?

şaşalı kafelerin, süslü püslü etiketlerin,

büyük büyük boy gösterilerinin hiç birine gerek kalmadı artık..

en sıradan şeyleri bile yapamaz hale geldik,

dünyan sadece bizim için yaratılmış gibi yaşarken

ne de güzel gördük izin verirsek başka canlıların da yaşam alanında olabileceğini..

dini, dili, mezhebi, statüsü nedir demeden birlikte karar almaya,

hesapsız kitapsız paylaşmaya, bir arada kalmaya,

örgütlenmeye ve en güzeli birlikte iyi yaşamaya başladık!

ders alınacak çok şey var aslında,

ama sabah,

kan bağına ihtiyaç duymadan hayatımın bağı olan adamlardan birinin dediği gibi ; ‘’Anlasınlar seni demek isterdim. Anlamayacaklar iki gözüm. Ama sen vazgeçme. Görsünler dünyanı isterdim, görmeyecekler çünkü sen onların inandığı dünyaya inanmadın..’’ burdayım ben, yalnız olmadığımı bilerek, güçlenen halimle burdayım!

inadına, anlatmaya, anlamaya,

kimsenin önemsemediğini fark etmeye, fark etmeyenlere göstermeye çalışmaya,

kendi ütopyamızı kendimizin yaratacağı,

kendi şiirlerimizde kaybolacağımız günlere selam vererek,

çok sevdiklerimizin önceliklerinden çıktığımıza da acı acı şahit olup üzülürken,

hiç bilmediğimiz dünyalarda, hayatlarda yeniden yeşerdiğimizi bilerek..

sevgili kendim,

36 yıla dolduramadığın kadar çok özlem var içinde biliyorum.

üzdüğüm, canını acıttığım her an için özür diliyorum senden,

yoluma yoldaş ettiğim bir sürü insanla,

şimdi yeniden, bir sevda türküsü tutturup yola devam ediyorum,

haydi güzel öğretiler, unutulmaz, nefes kesen an’larla gel 🎈🍀