O gün,

Yürekli, onurlu ve cesur insanlar vardı cephede. Türkü, Kürdü, Lazı, Çerkezi, Sünnisi, Alevisi ve hatta daha fazlası ölüme yürüdü. Tek gaye bu kutsal vatan toprağının ilelebet korunmasıydı.

Omuz omuza verdiler, aynı açlığı paylaştılar, birlikte ağlayıp, beraber kazandılar. Kimse kimsenin kimsesi değildi belki ama hepsi birbirinin her şeyiydi. Çanakkale geçilmez, geçilmedi...