Hastahane koridorları gibidir bazı sabahlar. Soluk renklerin arasında; tarifsiz kendine has bir koku, kırık dökük bir kalabalık, kırık dökük kalabalıkta; kırıla döküle beklemek. Babasının kokusunu kaybetmeyen, bilmeyebilir bunu.

Sanki; hep aynı tekrarın içinde, her defasında kendimize daha çok yabancılaşmak, ve her defasında kendimizden daha çok uzaklaşmak için uyanıyoruz. Yüzümüzü, uyandığımız her sabah, yıkamaktan çok ; suya yıkmak ya da su ile kazımak istiyor gibiyiz, her defasında.

.........

Kuşlara yazılı ve yazılacak,

kuşlardan çok şiir var sevgilim.

Bu sabah;

Kuşlara ekmek bırak şiiri yazdım,

bende sana.

Sevgilim,

kuşlara,

ekmek bırak...

...