Bazen vazgeçersin.Herkesten ve her

şeyden.Uzaklara gitmek istersin,başka

yerlere kaçmak.Kimseyle konuşmak,

kimseyi görmek istemezsin.Kurduğun

hayallerden,verdiğin sözlerden

vazgeçersin.Ne başarmaya gücün kalır,

ne de oldurmaya.Bir iki defa kendini

kandırır yeniden denersin,çok geçmeden anlarsın.Olmayacağını,

olduramayacağını.*Keşke*dersin,keşke ben de herkes gibi olabilsem.

Otursam bir köşeye insanları izlesem.Hiçbir şey düşünmeden,hiç düş

kurmadan,olur mu diye ümit etmeden.*

Yorulursun.Bir şeyleri beklemekten,

acaba değişir mi*diye sorgulamaktan.

Bir mucize olsun diye inanmaktan

yorulursun.Kendini suçlamaya

başlarsın,umut ettiğin için,emek verdiğin için.Gerçekleşmemesine

rağmen hayallerinin peşinden koştuğun

için.Bütün düşlerden,verdiğin bütün

sözlerden.Biriktirdiğin bütün

hayallerinden tek tek vazgeçersin.