Sığamadım ne hayata

Ne hayatımdaki insanların hayatına ,

Hep bir ayağım eşiğin içinde bir ayağım dışında

Hep eğreti kaldım bu hayatta ...

Ne kızıyorum ne güceniyorum kimseye ,

Demek ki yazgı böyle ama işte

İnsan yinede sığmak sığınmak istiyor istemsizce...

Hep fazla geldim birilerine

Bazen de kendime ...

En çok da şu koca yeryüzüne

Sığamıyorum nedense ...

Çocukken de böyleydi hep ,

Oyun kurulur ama ben hep beklerdim bir kenarda

Girmek için çıkmasını birilerinin ...

Geç kalırdım her şeye ,

Şimdi yaşamaya geç kaldığım gibi işte ...