İnsan utanır mı hiç yalnızlığından? Buna zehir gibi çektiğim nefes şahittir. 'canı acıyanın sözü üşürmüş' ah hecelerim, bu sessizlik çok soğuk! Boşluğun fotografını bilir misin sen!? Hep içinde taşırsın iki kişilik yalnızlığını! Gece iner gökyüzüne, gözlerimde kirpiklerinin uğultusu, parmakların ellerimde düğün-dernek eder mavi siyah gökyüzünde, yıldızlar dökülür yüreğime, karanlık hükmünü yitirir seninle..