Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar

Değiştim

Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,

Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni

Ben benimle savaşıyorum,

Seninle değil

Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın,

ne kazanabileni ne de kaybedeniyim

Sorun değil

Elbet Alışırım

Biraz alıştım.

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar

Alıştım!

Varlığını istemediğim tüm eksik yanlarım

Ve çokluğunu da, yokluğunu da istemediğim

iki arada bir derede duyguya alışıyorum

Bir yanım bırak diyor bir yanıma,

Diğer yanım kesin değil! Henüz tanıştık

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar

Tanıdığımı sandığım bana daha yakınım artık

Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda

Ve aynalarda ağlarken gördüklerim kendi tarafımda

Bir yanım memnun oldum diyor,

bir yanım tanıyamadım daha

Samimi değil

Bir hayli kırıldım

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar

Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım

Aslında ne sana, ne olanlara

Kendime kırgınım!..

Maziye hiç değil, âna kırgınım

Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına

Dinlediğim şarkılarda bana seni anımsatan şarkıcılara

Beni anladığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşuna

Bir hayli kırgınım

Beni ben kırdım oysa

İyi değilim.

Galiba yoruldum

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar

Kalbime, kalbimi kanıtlamaktan

Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan

Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum.

Aslında ne pişmanım ne de pes ediyorum!.. Sadece beni kaybettikçe seni kaybediyorum.

Şu kalp denen, beni bana sorgulatıyor artık

Ki seni sorgulamamasını nasıl beklerim?!..

Toprağa bakan yanım senden zaten ayrı

Sana bakan yanımsa toprakla aynı

Hıh! Ne yaparsan yap, gördüğünün seni görmesini bekleyemezsin!

Gözlerim yorgun

Dudaklarım, dudaklarım hissiz

Dokunulmadan geçen yıllar bana çok ağır

Sarılmadan geçip giden uğurlamaların, kavuşmaları hep beklentisiz

Söyleyemediklerini söylesen de şimdi

Sesine aşina yanım, onca sessizlikten sonra artık sağır!

İsteyerek değil

Çok çalıştım

Paylaştığımız hayatımızda bıraktığın onca üstü kapalı git izine

Beni yerle bir eden kendince açık olan her tepkine

Ve bende bana tanımadığım bir adamı göstermene rağmen,

Gitmek için, bitmek için, sana huzur vermek için çok çalıştım.

Daha önce de gitmiştim

Kendi isteğimle

Anladım ki daha önce sevmemiştim!

Çok çalıştım inan

Değişen yanımın aslında hep aynı olduğunu göstermeye

Her defasında daha da tozlanan canımı kırmadan korumaya

Ve alışmaya kendime

Bu göz gözü görmez dumanlı halime

Çok alışmaya çalıştım hem de çok.

Tanıştım seninle doğan yanımla da, ölen yanımla da

Birini yaşattım! Yaşatıyorum da hala

Ama diğerinin ölmesine engel olamıyorum.

Yorulmak, dinlenmekten geçmiyor

An be an çöküyor, insanın içindeki güç

Işığı sönüyor

Beyaza dönüyor rengi git gide

Hissizleşiyor.

Ne yormak istedim Seni,

Ne de yormak kendimi