Bir gece başımızı alıp gitsek diyorum

Bir deniz kenarı mı olur

Bir dağ başı mı olur

Kaçsak bu kalabalıktan

Bir yer bulsak kendimize

Düzenli yaşamalardan uzakta

Bir yanımızda şehrin ışıkları

Bir yanımızda kucak dolusu yıldızlar

Orada hiç yemesek hiç uyumasa

Hiç düşünmesek yarını

Sonra unutsak sıkıntısını günlerin

Gecenin karanlığını

Sonra bıraksak kendimizi sevgiye erdemliğe mutluluğa

Her nefes alışta duysak yaşadığımızı

Sonra kaybolsak bu özgürlükte

Bu hazda

Bu derin aydınlıkta

Sonra sabah

Sonra paydos

Sonra kurtuluş

Sonra ölüm

.

-Ümit Yaşar Oğuzcan