Seni uyurken seyretmek vardı şimdi. Kapalıyken gözlerin ve bir melek saflığıyla yastığa düşmüşken başın, yüzünün her bir mimiğini zihnime resmedip, kokunla ciğerlerimi doldurmak vardı anasını satayım.Belki de dayanamaz uzanırdım yanına usulca, belki sarılırdım da kim bilir. Rahat durmaz ellerim; "yapma" dedikçe asileşir, usulcacık okşardı saçlarını, dudaklarım öperdi bir kelebek hafifliğiyle dudaklarını. Uyumazdım; sabaha kadar beklerdim görebilmek için güneşin ilk ışığıyla kamaşan güzel gözlerini. "Sarıl. Ben, sen uyurken sana çok şey verdim, borçlu kalma bana" derdim tüm hınzırlığımla. Uyku mahmuru gözleriyle bakardın yüzüme anlamamış gibi. Güya geriniyormuş gibi yapar, açılan kollarını boynuma dolayıp sarılırdın sıkı sıkı bastırırdın göğsüne, yüreğine sokmak istercesine... Dinlenirdim yorgun başımı göğsüne koyup cennete girmişcesine...