Bazı insanlar vardır ya hani kendinden önceki herkesi silip atar bir çırpıda.

İşte ben de öyle birini sevdim, çok sevdim...

.

Belki de hayatımın en güzel günlerini yaşattı bana vaktiyle.

Ama kapattığı yaralardan daha derin yaralar açacağını bilemedim. Hani her şeyiyle teslim olursun ya, hani kendini güvende hissedersin, emanet edersin ya kendini gözünü bile kırpmadan birine. O kadar sevdim... O öptü ben mühürlendim, o sarıldı ben bağlandım...

Tarifsiz sevdim işte.. .

Bazı şeyler sonsuza dek sürmüyor ne yazık ki. Bu da öyle oldu... Hiç bitmesin isterdim ama bitti işte.

Şimdi yaşadığım mutluluklardan daha büyük bir boşluk kaldı içimde. Çoğu zaman aklıma geliyor, çok da özlüyorum. Ama bir kere bitince bir daha eskisi gibi olmaz biliyorum. Bazen arayıp sesini duymayı öyle çok istiyorum ki... Ama yapmıyorum bunu. Büyük sevgilerden sonra ya büyük kavgalar ya da büyük suskunluklar olur. Ben büyük susmayı seçtim.

Belki de hayırlısı böyleydi ve böyle olması daha iyiydi.

Napalım kısmet değilmiş.. .