Mutluluk.... herkese sorsan mutlu olmak istiyo . Kimi bir kitapta ,kimi minik bir kuşta, kimi bir kadinin bedeninde, kimi yasli bir insanin minik bir çocugun çaresizliğine merhem olmakta belki uçsuz bucaksız yeşilliğe maviliğe bakmakta buluyo mutluluğu . Aslinda bunlardan bir yada bir kaçı ile hepimiz mutlu olabiliyoruz ama nedense doyumsusuz insanoğlu olarak bir saat önce bunlardan herhangi biriyle mutlu olabilip bir saat sonra yine mutsuzluga ve umutsuzluğa kapilabiliyoruz. Hayat şartlarimi bizi boyle doyumsuz depresif hale getiyo yoksa yine insanlarin güvenilmez, acimasiz, bir gun oyle bir gun boyle oluşumu ..Hepimiz aslinda karşımızdaki insana güvenemiyoruz ,

her söyledigi kelimede her hareketinde kötü niyet ariyoruz. Neden yüreğimizi dinleyip vijdanli, merhametli,allahtan korkan kuldan utanan.değerleri olan insanlar olmayi basaramiyoruz.