Kelebekler ağlamazmış

Ağlıyor onlarda ağlıyor

İpekten kadife elbisesi içinde

Gözyaşları akar yüreğine

Feryat edemezler

Sesleri çıkmaz

Hep güzel hep uysal

Olmak zorundalar

Hep gülümsemek zorundalar

Ama ağlarlar kimse görmez

Kısacık ömürlerinde

Hep başkaları için yaşarlar