Sonra bir gün oturursun, bir Eylül Sabahın'da.

Sonbaharın demi vurur yüzüne.

Elinde bir fincan kahve, başında sersemce bir yorgunluk.

Dalar gidersin uzaklara.

Pişmanlıklar yarenin olur.

Hüzünler yoldaşın.

Nefesi kesik hayaller düğümlenir boğazına.

Sonra bir gün oturur bir cam kenarına, hesaplaşırsın bencil düşlerinle.

Geceler gündüzlerden az gelir, kaybettiklerin kazandıklarından fazla...!