Yeniden, yine uyanıyorum...

Yaşamın açgözlülüğü yeniden içine çekiyor beni. Güneş doğuyor ve işe başlıyor. Ay yalnızlığını paylaşıyor yıldızlarla. Sabahın soğuğunu içime çekiyorum. Dışarıda ben bitsem bile bitmeyeceğini bildiğim bir dünya var. Bitirmek istediğim...Hayat, yaşam ve nice kelimeler sadece varlığı tanımlıyor ama bir türlü anlamlandıramıyor...