• Bahtiyar

    Hayattan ne ögrendim ?

    Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum.

    Ağladım.

    Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.

    Karanlığı gördüm, korktum.

    Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi…

    Ağladım.

    * * *

    Yaşamayı öğrendim.

    Doğumun, hayatin bitmeye başladığı an olduğunu;

    aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.

    * * *

    Zamanı öğrendim.

    Yarıştım onunla…

    Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını,

    zamanla öğrendim…

    * * *

    İnsani öğrendim.

    Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu…

    Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük

    bulunduğunu öğrendim.

    * * *

    Sevmeyi öğrendim.

    Sonra güvenmeyi…

    Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı

    olduğunu,

    sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu

    öğrendim.

    * * *

    İnsan tenini öğrendim.

    Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu…

    Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu

    öğrendim.

    * * *

    Evreni öğrendim.

    Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.

    Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni

    aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.

    * * *

    Ekmeği öğrendim.

    Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini…

    Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,

    bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.

    * * *

    Okumayı öğrendim.

    Kendime yazıyı öğrettim sonra…

    Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana…

    * * *

    Gitmeyi öğrendim.

    Sonra dayanamayıp dönmeyi…

    Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi…

    * * *

    Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta…

    Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.

    Sonra da asil yürüyüşün

    kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım.

    * * *

    Düşünmeyi öğrendim.

    Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.

    Sonra sağlıklı düşünmenin

    kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.

    * * *

    Namusun önemini öğrendim evde…

    Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;

    gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu

    öğrendim.

    * * *

    Gerçeği öğrendim bir gün…

    Ve gerçeğin acı olduğunu…

    Sonra dozunda acının,

    yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.

    * * *

    Her canlının ölümü tadacağını,

    ama sadece bazılarının hayatı tadacağını

    öğrendim.🤗

    Bahtiyar

Comentarios