Bazen,gece yarısı uyanıp pencereyi açıyor ve bir sigara yakıyorum. Düşünüyorum.Öyle bir filozof edasıyla değil.AHMET KAYA açıyorum mesela ya da radyodan rastgele bir arabesk parça.Öleceğim günü düşlüyorum,o güne kadar ki yıkımlarımı.Yıkılışlarımı.Yıkışlarımı. Yokluğumu düşlüyorum,yok oluşumu.