Çünkü onun için esas yokluk, babasızlıktı. O yüzden üzerinde yamalı kıyafetlerden çok, yaralı duygular taşırdı. Bilirdi çünkü bugün de sığınması gerekenlerin aslında babası yok diye yanında olmaya çalıştığını. Az çok anlardı ona açılan bir çift kolun aslında sarılmaktan çok sarmak için açıldığını. Dedim ya işte; kocaman bir babasızlığı vardı bir de baba diye bir sızısı...