Öğreniyor insan, eninde sonunda öğreniyor işte. Güldüklerine ağlamayı, ağladıklarına gülmeyi öğreniyor zamanla. Aşkı bir vefasızdan, vefayı ise bir düşmanından öğreniyor bazen. Sürgün edilse de sevdikleri tarafından, onları yine de öz vatanı gibi sevmeyi öğreniyor. Yıkılsa da kaç kez hayatın karşısında, tekrar ayağa kalkıp “ bak yine ben geldim” demeyi öğreniyor. Aklımız almasa da tüm bu olup bitenleri, insan kalmanın insan olmaktan daha zor olduğunu öğreniyor.