HAZİRANDA ÖLMEK ZOR...

Gece leylak ve tomurcuk kokuyor

Yaralı bir şahin olmuş yüregim

Uy anam anam,

Haziranda ölmek zor

Çalışmışım onbeş saat

Tükenmişim onbeş saat

Yorulmuşum, acıkmışım, uykusamışım

Anama sövmüş patron

Sıkmışım dişlerimi

Islıkla söylemişim umutlarımı

Sıcak bir ev özlemişim

Sıcak bir yemek

Sıcacık bir yatakta unutturan öpücükler

Çıkmışım bir dalgadan, vurmuşum sokaklara

Sokakta tank paleti

Sokakta düdük sesi

Sarı sarı yapraklarla dallarda

İnsan iskeletleri

Gece leylak ve tomurcuk kokuyor

Uyarına gelirse tepemde bir de çınar' demiştin yıllar önce

Demek ki on yıl sonra

Demek ki sabah sabah

Demek ki manda gözü

Demek ki sile bezi

Bir de memedin yüzü

Bir de saman sarısı

Bir de özlem kırmızısı

Demek ki göçtü usta

Kaldı yürek sızısı

Yıllar var ter içinde taşıdım ben bu yükü

Bıraktım acının alkışlarına 3 Haziran 63'ü

3 Haziran 63'ü

Bir kırmızı gül dalı egilmiş üstüne

Bir kırmızı gül dalı şimdi uzakta

Okşar yanan alnını Nazım Ustanın

Bir kırmızı gül dalı egilmiş üstüne

Bir kırmızı gül dalı şimdi uzakta

Yatıyor oralarda

Bir eski gömütlükte

Yatıyor usta

Gece leylak ve tomurcuk kokuyor

Geçsem de gölgesinden tankların tomsonların

Şuramda bir kuş ötüyor.

Haziranda ölmek zor...