Tükenmiş sevgilerin şehrindeyim. Ne

güneş açıyor bu şehirde, Ne de aydınlık! Gün sırt

çevirmiş, Çaresizlik diz boyu ! Hüküm vermiş ışık

sanki... Karanlığa mahkum bu şehir... Tıpkı

sensizliğe mahkum ettiğin ben gibi. Ben bu şehir

gibi karanlık !.. Sen sırtını döndün ÜŞÜYORUM !.. Sensizlik çok ıssız ! Ve hep gece... Hep soğuk.. üşüyorum...